E E U W I G H E D E N

Beeld gemaakt van de de bladzijden van een boek. De opdrachtgever vertelt:

Een onontwarbare knoop, een diep verdriet genesteld in elke vezel van mijn lichaam. Zo ervoer ik mijn pijn over het niet hebben van kinderen. Ik had geen naam, geen datum, geen foto, geen afscheid. Een niet-erkend verdriet. Niks aan de hand. Dat werd de titel van het boek dat ik over mijn rouw schreef.

Met Elsa Visser ging ik in gesprek om een vorm te vinden om dat geleefde verdriet zichtbaar te maken in de wereld. Dat proces zelf was al louterend omdat hiermee mijn verdriet erkenning kreeg.Uiteindelijk vormde het papier van mijn boek de grondstof voor een gekarteld blad waarin snerpende zinnen bescheiden worden uitgelicht. Ik kan er nu naar kijken, ook samen met anderen. De knoop is ontward en buiten mij gekomen. De vezels van mijn lichaam zijn geschoond. Er is ruimte. Nieuw leven.